(فُ حَ) [ ع. فسحه ] (اِمص.)
۱- گشادگی، فراخی.
۲- گنجایش، وسعت.

(فَ سْ) [ ع. ] (مص م.)
۱- باطل کردن، نقض کردن.۲ – جداجدا کردن.
۳- تباه گردانیدن.

(فُ یا فِ سُ دَ) (مص م.) نک فسرانیدن.

(فُ یا فِ سُ دَ) (مص م.) منجمد کردن، فسرده کردن.

(فُ یا فِ سُ دِ) (حامص.) افسردگی، پژمردگی.

(فَ یا فُ یا فِ سُ دَ) (مص ل.) = افسردن: یخ بستن، پژمردن.

(فَ یا فُ یا فِ سُ دِ) (ص مف.) = افسرده
۱- پژمرده.
۲- یخ زده، منجمد.