(فَ کّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) جدا کردن دو چیز از هم.
۲- باز کردن، گشودن.
۳- خلاص کردن، رها کردن.
۴- از گرو در آوردن.
۵- لباس درآوردن.

(فَ کُ) (اِمر.) (عا.) مجموعه خویشاوندان.

(فَ هَ) [ ع. فکاهه ] (اِمص.) خوش – طبعی، مزاح.

(فِ کْ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- اهل فکر، اندیشمند.
۲- اندوهگین.