(~.) [ ع. فلاه ] (اِ.)
۱- دشت بی آب و علف.
۲- دشتی که ارتفاعش از دویست تا پنج هزار متر باشد.

(فَ یا فُ تِ) (اِ.) نک فراته.

(فَ خَ) (اِ.) = فلاخان: قلاب سنگ، ابزاری برای پرتاب کردن سنگ و آن رشته‌ای بوده که آن را از نخ یا ابریشم می‌بافتند، فلخم و فلخمه و فلماخن و فلخمان نیز گفته‌اند.

(فَ س فِ) [ ع. فلاسفه ] (اِ.) جِ فیلسوف.

(فِ سْ کْ) [ فر. ] (اِ.)
۱- بطری، قمقمه.
۲- ظرفی در دار و دو جداره برای خنک نگه داشتن آب یا گرم نگه داشتن چای، دمابان (فره).