(فَ لَ کِ) [ ع. فلکه ] (اِ.)
۱- قطعه زمین گِرد.
۲- میدان.
۳- ابزاری برای تنبیه. نک فلک.

(فَ لُِ) (اِ.) اجناسی که به صورت کیلویی و غیر بسته بندی فروخته شود.

(فَ لَ یا فُ لَّ) (اِ.) آغوز، شیر اول گاو یا گوسفند پس از زاییدن.

(فُ) [ فر. ] (اِ.) گازی است زرد رنگ که به وسیله مواسان و دوار به صورت مایع درآمده‌است و بعداً آن را در ئیدروژن مایع به صورت جامد درآورده‌اند. وزن مخصوص آن ۳۱ /۱ و در منهای ۱۸۷ درجه می‌جوشد و تنفس آن خطرناک است.

(فُ) [ فر. ] (اِ.) از سازهای بادی شبیه به نی که دهنی ندارد و نفس نوازنده از راه سوراخی که در کنار سر لوله تعبیه شده وارد ساز می‌شود.