(فَ یا فِ) [ معر. ] (اِ.) پیک، قاصد. ج. فیوج.

(فَ) [ ع. فیحاء ] (اِ.) زمین فراخ.

(اِ.)
۱- افسوس، تأسف.
۲- ریشخند، لاغ.

(زِ) (اِ.) پیروزه، از سنگ‌های گران بهای معدنی به رنگ آبی آسمانی.

(اِ.) پیروزی.

[ فر. ] (اِ.) علمی که موضوع آن ویژگی‌های اجسام، انرژی و تأثیر آن‌ها بر یکدیگر است.