قارچ
(اِ.) گیاهی ست چتری شکل که برگ و ریشه ندارد و هر دو نوع سمی و خوراکی آن وجود دارد.
قارقارک
(رَ) (اِمر.) = غارغارک:
۱- (کن.) وسیلهای که سر و صدای زیاد و مزاحم داشته باشد.
۲- بازیچهای کودکانه که از آن صدایی شبیه، قارقار برمی خاست.
قاروره
(رَ یا رِ) [ ع. قاروه ] (اِ.)
۱- ظرفی شیشهای که نمونه ادرار را در آن کرده نزد پزشک برای معاینه میبردند.
۲- نوعی پیکان.
قارون
[ معر. ]
۱- (اِ.) طبق روایات، یکی از افراد بنی اسراییل (بعضی او را پسرعم حضرت موسی میدانند). وی جاه طلب و بخیل و حسود بود و همواره کار بنی اسراییل را آشفته و بی سامان میکرد. وی دارای ثروتی فراوان بود.
۲- (ص.) (کن.) کسی که دارای مال فراوان باشد.
