قبله گاه

(~.) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- مکان قبله، جای قبله.
۲- هر جا که وقت پرستش خدا بدان روی آورند.
۳- عنوانی است احترام آمیز در خطاب به پدر و بزرگان.

    قبلیت

    (قَ یَّ) [ ازع. قبلیه ] (مص جع.) پیش بودن، تقدم.

      قبه

      (قُ بَّ) [ ع. قبه ] (اِ.) برآمدگی، بنایی که سقف آن برآمده و گرد باشد. ج. قباب.

        قبوض

        (قُ) [ ازع. ] (اِ.) جِ قبض ؛ رسیدها.

          قبول

          (قَ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) پذیرفتن.
          ۲- (اِ مص.) پذیرایی، پذیرش.

            Scroll to Top