(قِ) [ ع. ] (اِ.) جِ قفر؛ بیابان‌ها.

(قَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- غلاف سرمه دان.
۲- کیسه چرمین که در آن عطریات و جز آن نهند.

(قَ فْ) [ ع. ] (اِ.) بیابان بی آب و علف. ج. قفار.

(قَ فَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- محفظه‌ای برای نگه داری پرندگان.
۲- استخوان جناغ سینه.
۳- زندان.
۴- هر جای تنگ.

(قَ فَ س) [ ازع. ] (اِ.) وسیله‌ای از چوب، فلز یا پلاستیک، دارای صفحه‌های افقی با فواصلی معین برای چیدن مرتب و قابل دسترسی اشیاء، گنجه. ؛ ~ ی سینه صندوقه سینه، قفس سینه. ؛ ~ی فلزی گنجه‌ای که از فلز ساخته شده باشد.

(قُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- اسبابی برای بستن چیزی و جلوگیری از دسترسی آزادانه به آن.
۲- اسبابی که جز با کلید یا رمز معینی باز نشود.

(قَ فِ) [ معر. ] (اِ.)
۱- پیمانه.
۲- واحدی برای اندازه گیری زمین تقریباً برابر با ۱۵۰۰ متر.

(قُ) (عا.) (اِ.) وقتی که اناری را به چند بخش تقسیم کنند، هر تکه آن را که شامل چند دانه با پوسته سفید آن است ققسی گویند.