قله

(قُ لُِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بالاترین بخش کوه.
۲- بالای هر چیزی. ج. قلل.

    قلوه سنگ

    (~. سَ) (اِمر.)
    ۱- سنگ‌های کم و بیش درشت که از ریگ درشت تر ولی از قطعه سنگ کوچک ترند.
    ۲- قطعه‌ای سنگ نتراشیده.

      قلیا

      (قَ) (اِ.) شخار؛ ماده‌ای که از اِشنان گرفته می‌شود و از آن در صابون سازی استفاده می‌کنند.

        قلیان

        (قَ) [ ع. غلیان ] (اِ.) وسیله‌ای برای دود کردن تنباکو.

          قلیل

          (قَ) [ ع. ] (ص.)
          ۱- کم، اندک.
          ۲- نادر، کمیاب.

            Scroll to Top