(تَ) (مص م.) چاره نمودن، تهیه دیدن.

(کَ دَ) (مص ل.)
۱- عمل کردن، به جا آوردن.
۲- به کاری پرداختن.
۳- تأثیر کردن، کارگر شدن.

(رُ) (اِمر.)
۱- کار، عمل.
۲- امیری، پادشاهی، تسلط.
۳- جاه و جلال، شأن و مقام.

(زِ) (حامص.) تجربه، آزمایش.

(زِ دِ) (ص مف.) باتجربه، کاردیده.

(ص مر.)
۱- مخبر، جاسوس.
۲- پلیسی که لباس شخصی به تن می‌کند.

(مَ) (ص مف.) شایسته، کاردان.

(مَ دَ) (مص ل.) شایسته بودن، سر و کار داشتن.

(ص فا.) = کارآموزنده:
۱- کسی که مشغول آموختن کاری است.
۲- دانشمند، مطلع.
۳- حاذق، مجرب.