[ په. ] (اِمر.) قافله، عده‌ای مسافر که با هم حرکت کنند.

(ص مر.) رییس کاروان، قافله – سالار.

(سَ) (اِمر.) جایی در داخل شهر یا میان راه‌ها که کاروان‌ها در آنجا اقامت می‌کردند.

(وَ) (ص فا.)
۱- آن که به کاری اشتغال دارد، کارکن.
۲- دانشجوی پزشکی که در بیمارستان به دستور سرپزشک کار می‌کند، انترن.

(وَ) (ص فا.) کاروژولنده، سرکارگر، سرعمله.

[ په. ] (ص نسب.)
۱- فعال، مفید.
۲- پهلوان و دلاور جنگی.
۳- بسیار مؤثر، کارگر.