کاه گل

(گِ) (اِمر.) مخلوط کاه و گل که برای اندودن بام و دیوار به کار برند.

    کاهن

    (هِ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- روحانی مصریان باستان، بابلیان و یهودیان.
    ۲- فال گیر، غیب گو. ج. کَهَنَه.

      کاهو

      (اِ.) گیاهی از تیره مرکبان با برگهای سبز و درشت قابل خوردن.

        Scroll to Top