(کُ رَ) [ ع. کدوره ] (اِمص.)۱ – تیرگی، سیاهی.
۲- دلتنگی.

(کَ مِ) (اِمر.) کوزه، کدویِ میان تهی خشک کرده که در آن شراب ریزند.

(کَ دُِ یَ) [ ع. ] (اِمر.) دسترنج، زور بازو.

(کُ یِ) [ ع. کدیه ] (اِمص.)
۱- سختی روزگار.
۲- گدایی.

(کَ وَ) (ص مر.)
۱- کدخدای خانه.
۲- کشاورز، بزرگر.
۳- ریش سفید قوم.