کستی

(کُ تِ) [ په. ] (اِ.)
۱- کُشتی.
۲- زنار و ریسمانی که ترسایان و هندوان و زرتشتیان بر کمر بندند.

    کسر

    (کَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.)شکستن، شکستگی، رخنه، شکاف.
    ۲- (اِ.) حرکت زیر و کسره.
    ۳- عددی که کمتر از واحد صحیح باشد.

      کسره

      (کَ رِ) [ ع. کسره ] (اِ.) حرکت زیر حرف.

        کسره

        (کِ رَ) [ ع. کسره ] (اِ.) تکه‌ای از چیز شکسته. ج. کسرات.

          کسروی

          (کَ رَ) (ص نسب.)۱ – منسوب به کسری انوشیروان.
          ۲- خسروی، شاهی، سلطنتی.

            کسری

            (کَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
            ۱- منسوب به کسر.
            ۲- مبلغی که از چیزی کسر آمده و نقصان دارد.

              کسری

              (کَ یا کِ را) [ معر. ] (اِ.)
              ۱- خسرو و پادشاه.
              ۲- نام انوشیروان. ج. اکاسره.

                کسف

                (کَ) [ ع. ] (مص م.)
                ۱- بریدن، پاره کردن.
                ۲- افکندن حرف متحرکی راکه در آخر جزو باشد، یعنی مفعولات را بدل به مفعولن کردن.

                  Scroll to Top