استه
(اِ تُ) (ص.) نک استوه.
(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) برابر شدن، مانند یکدیگر شدن.
۲- (اِمص.) قرار گرفتن، استقرار.
۳- (اِ.) در جغرافیا دایرهای فرضی که مانند کمربندی زمین را به دو نیمکره شمالی و جنوبی تقسیم میکند.
(اُ تُ) [ په. ] (ص مر.)۱ – محکم، پایدار، سخت.
۲- مورد اعتماد، امین.
۳- درجهای در ارتش، میان گروهبان و افسریار.