اسم کلام (کَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- سخن، حرف. ۲- جملهای که مفید فایده یا خبری باشد به نحوی که چون گوینده خاموش شود، شنونده در انتظار نماند.
صفت نسبی کلامی (کَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به کلام. ۲- متکلم، کسی که با استدلال به شناخت الهی میپردازد.