(کَ) = کلیچ. کلج. کلچ:
۱- (ص.) صاحب عجب، متکبر، خودستا.
۲- (اِ.) چرک، ریم.

(کُ چِ) (اِ.)
۱- نان، قرص نان.
۲- جامه نیم تنه.

(~.) (اِ.) = کلید: کلید چوبین که بدان کلیدان را بگشایند.

(کِ یا کَ) [ یو. ] (اِ.)
۱- ابزاری که با آن قفل را باز و بسته کنند.
۲- وسیله‌ای برای قطع و وصل جریان الکتریسیته، وسایل برقی.
۳- علامتی که در سمت چپ خط‌های حاصل می‌گذارند تا نام نت‌ها از روی آن خوانده شود.

(کِ) (اِ.) زنبور، خانه زنبور.

(کَ زِّ) (اِ.) سبوی آب.