گانه
(نِ) [ په. ] به آخر عدد ملحق شود و افاده نسبت و تکرار کند: دوگانه، سه گانه.
[ په. ] (اِ.)۱ – آهنگ، آواز.۲ – (پس.)به صورت پسوند در نامهای آهنگهای موسیقی به کار رود: سه گاه، چهارگاه.
۱ – (پس.) علامت اسم زمان که در آخر کلمه درمی آید مانند شامگاه صبح گاه، و علامت اسم مکان نیز میباشد مانند دانشگاه، آرامگاه.
۲- (اِ.) زمان، وقت.
۳- عصر، دوره.