(تَ شَ)(اِمر.)۱ – آبله فرنگی، سفلیس، کوفت.
۲- کرم شب تاب.

(تَ کَ دِ) (اِمر.) جایی که زردشتیان آتش مقدس را در آن نگه داری کنند، نیایشگاه زرتشتیان، آذرکده، آتشگاه.

(~.) (اِمر.)
۱- آتشکده.
۲- آتشدان.

(تَ یا تِ ش ِ) (اِمر.) برق، آذرخش.

(تَ. شُ دَ) (عا.) عصبانی شدن.

(تَ زِ) (اِمر.) کرم شب تاب.

(تَ) (ص نسب.) آتشی، از آتش.

(~. پَ جِ) (ص مر.) صنعتگر.