(شُ) (ص مر.) باطل، بیهوده.

(بَ) (اِ مر.) لایه تیره رنگی که در نتیجه پوسیدگی برگ‌های تازه یا خشک و ساقه‌های جوان افتاده بر روی خاک جنگل به وجود می‌آید.

(شَ کّ) [ ع. ] (ق مر.) بی گمان، بی تردید.

(ص.) (عا.)
۱- نامرغوب.
۲- جنده، فاحشه.

(دَ)(مص م.)غارت کردن، تاراج کردن.

(ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- چسبنده، دوسنده.
۲- (صباحیه، اسماعیلیه) یکی از مراتب پایین صباحیه که افراد آن بیعت کرده بودند بدون آنکه به اغراض و معتقدات این مذهب پی برده باشند.

(یِ) [ ع. لاطائل ] (ص مر.) بیهوده، بی فایده، بدون نفع، سخنان بی معنی.

[ ع. لاطائلات ] (ص مر.) جِ لاطایل ؛ سخنان بیهوده و بی معنی.