لفاظ

(لَ فّ) [ ع. ] (ص.) زبان باز، پُرحرف.

    لفاظی

    (~.) [ ع – فا. ]
    ۱- (ص نسب.) مربوط به لفظ.
    ۲- (اِ.) عمل بازی کردن با واژه‌ها، آوردن واژه‌های آهنگین یا دشوار برای فریفتن شنونده یا خواننده.

      لفاف

      (لِ یا لَ فّ) [ ع. ] (اِ.) پارچه و کاغذی که بر چیزی پیچند.

        لفافه

        (لَ فِ) [ ع. لفافه ] (اِ.) پارچه‌ای که روی چیزی پوشند.

          پیمایش به بالا