اشهاد

(اِ) (مص م.)
۱- گواه گرفتن. گواه گردانیدن، گواه آوردن.
۲- در فقه حضور دو گواه عادل در طلاق و گوش دادن آنان به صیغه طلاق.

    اشهب

    (اَ هَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- سیاه و سپید، خاکستری رنگ.
    ۲- اسب خاکستری.

      اشهد

      (اَ هَ) [ ع. ] فعل متکلم وحده از شهادت به معنی: گواهی می‌دهم. ؛~ گفتن به زبان راندن شهادتین: اَشْهَدُ اَنَُ لا’ اِل’هَ اِلاَ الله. ؛~ کسی را گفتن مرگ آن کس را حتمی دانستن.

        اشهل

        (اَ هَ) [ ع. ] (ص.) مردی که سیاهی چشم او به کبودی آمیخته باشد؛ میشی چشم.

          اشو

          (اَ) مقدس، پاک.

            اشواط

            ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شَوْط ؛ دفعه، بار.

              اشواق

              ( اَ ) [ ع. ] جِ شوق ؛ آرزو، آرزومندی‌ها.

                Scroll to Top