(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) برابر، همسان.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) کامل شده، به کمال رسیده.

(مُ تَ کَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) خودبین، مغرور، دارای تکبر.

(مُ تَ کَ ثِّ) [ ع. ] (اِفا.) بسیار شونده، دارای کثرت.

(مُ تَ کَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) سرمه کشنده ؛ ج. متکحلین.

(مُ تَ کَ دّ) [ ع. ] (اِفا.) گدا.

(مُ تَ کَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دوبار کرده یا گفته شده.
۲- دو دله شونده، مردد؛ ج. متکررین.

(مُ تَ کَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) شکسته شونده.

(مُ تَ کَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.) عهده دار؛ کفیل.

(مُ تَ کَ لَّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که کاری را متعهد شود و به رنج و زحمت انجام دهد.
۲- کسی که به رنج و زحمت شعر گوید.