(مُ تَ مَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) مالک شونده، متصرف.

(مُ تَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تمام کننده چیزی، کامل کننده.
۲- در دستور زبان کلمه‌ای که همراه حرف اضافه می‌آید و به فعل یا به صفت نسبت داده می‌شود.
۳- در ریاضی به هر یک از دو زاویه‌ای که مجموع اندازه‌های آن ۹۰ درجه باشد.
۴- دنباله، بقیه.

(مُ تَ مَ نّ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – تمنا کننده.
۲- خواهشمند، مستدعی.

(مُ تَ مَ هِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گسترنده.
۲- جاگیرنده.
۳- قادر (بر امری)؛ ج. متمهدین.

(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) موج زننده، موج دار.

(مُ تَ مَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، ثروتمند.

(مُ تَ مَ یِّ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) جدا شونده.
۲- (ص) جدا، ممتاز.

(مُ تَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که با دیگری در نزاع و کشمکش است.

(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) دارای تناسب و شباهت با یکدیگر.