متنزه

(مُ تَ نَ زِّ) [ ع. ] (اِ.) محل باصفا؛ جای گردش و تفریح.

    متنعم

    (مُ تَ نَ عِّ) [ ع. ] (اِفا.) توانگر، کسی که در ناز و نعمت است.

      متنفس

      (مُ تَ نَ فِّ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- نفس کشنده، نفس کش.
      ۲- جاندار، زنده ؛ ج. متنفسین.

        متنکر

        (مُ تَ نَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- ناشناس.
        ۲- کسی که ظاهر خود را تغییر داده باشد تا آن که شناخته نشود.

          پیمایش به بالا