متواتر
(مُ تَ تِ) [ ع. ] (اِفا.) پی درپی، پیاپی.
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- برابر یکدیگر.
۲- دو خط برابر با هم که هرچه امتداد داده شوند به هم نرسند، موازی. ؛ ~الاضلاع چهار ضلعی ای که اضلاع آن دو به دو با هم موازیند. ؛ ~السطوح فضایی که دارای شش وجهاست و هر دو وجه رو به رو متساوی و موازیند.
(مُ تَ) [ ع. متواطی ء ] (اِفا.)
۱- موافقت کننده با یکدیگر، سازوار.
۲- کلمهای که معنیی عام و مشترک بین افرادی چند علی التساوی داشته باشد؛ مق. مشکک.
(مُ تِ فِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) یکی شونده (با هم).
۲- (ص.) سازگار.
۳- در فارسی دو عدد را گویند که دارای یک یا چند مقسوم – علیه باشند، مانند: ۱۵ و ۹ که هر دو بر ۳ بخش پذیرند.