مجد

(مَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بزرگی، بزرگواری.
۲- جلال، سربلندی.

    مجداب

    (مِ) [ ع. ] (اِ.) زمینی که هیچ چیز در آن نروید.

      مجداف

      (م) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- پاروی کشتی.
      ۲- بال مرغ.

        مجدانه

        (مُ جِ دّ نِ یا نَ) [ ع – فا. ] (ق.) از روی کوشش، با کوشش.

          مجدد

          (مُ جَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
          ۱- نوکننده، تازه کننده.
          ۲- در هر قرن (صد سال) فردی ظهور نماید و آیین اسلام را تازه کند که او را مجد نامند.

            مجدداً

            (مُ جَ دَ دَ نْ) [ ع. ] (ق.) از نو، از سر نو.

              مجدر

              (مُ جَ دَّ) [ ع. ] (اِمف)
              ۱- آبله رو، آبله دار.
              ۲- به شکل صورت آبله دار.

                پیمایش به بالا