(مُ جَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- تنها.
۲- بی – همسر.
۳- دارای جنبه نظری.

(مُ جَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.) جِ مجرده ؛ در فلسفه عقول و نفوس را گویند.

(مُ جَ رَّ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) ستون بنا.

(مُ رِ) [ ع. ] (اِفا.) گناهکار.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) زخمی، زخم خورده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) پوست کنده شده.

(~.) [ ع. ] (اِمف.)
۱- کشیده شده.
۲- کسره داده شده.
۳- هر یک از سازهای آرشه‌ای.