اضائت

(اِ ئَ) [ ع. اضائه ]
۱- (مص م.) روشن کردن.
۲- (مص ل.) روشن شدن.
۳- (اِمص.) روشنایی.

    اضائه

    (اِ ئِ) [ ع. اضاعه ] نک اضائت.

      اضاعت

      (اِ عَ) [ ع. اضاعه ]
      ۱- (مص م.) ضایع کردن.
      ۲- تَلَف کردن.
      ۳- (مص ل.) بسیار شدن آب و زمین کسی.

        اضاعه

        (اِ عِ) [ ع. اضاعه ] نک اضاعت.

          اضافت

          (اِ فَ) [ ع. اضافه ] نک اضافه.

            اضافه

            (اِ فِ یا فَ) [ ع. اضافه ] (مص م.)۱ – افزودن.
            ۲- در دستور زبان فارسی نسبت دادن کلمه‌ای است به کلمه دیگر برای تمام کردن معنی.

              اضحی

              (اَ حا) [ ع. ] (اِ.) عیدقربان، دهم ذی حجه.

                اضداد

                ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ضد.۱ – چیزهای مخالف و مغایر یکدیگر.
                ۲- آنان که با هم ناموافقند.

                  Scroll to Top