(مُ دِ) (اِمف.) بی جان، فوت شده. ج. مردگان.

(~. خا) (ص فا.)
۱- لاشخور.
۲- کسی که برای خوردن غذا در مراسم ختم و عزاداری شرکت می‌کند.

(~. رِ) (اِ مر.) = مردری:
۱- مرده ریگ، میراث.
۲- مجازاً پست، ناچیز، فرومایه.

(~.) (اِمر.) میراث، ارث.

(~.) (ص فا.) = مرده شوی: کسی که شغلش شستشو و غسل دادن مردگان است.

(~. نِ) (اِمر.)= مرده – شورخانه: جایی که مرده شوی مرده را شست و شو و غسل دهد، غسال خانه.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) رد شده، طرد شده.

(مَ) (حامص.)
۱- مرد بودن، رجولیت.
۲- آراستگی به صفات نیک انسانی.
۳- شجاعت، دلاوری.
۴- توانایی انجام امور جنسی را با زن داشتن.