اعاظم

(اَ ظَ) [ ع. ] (اِ.) جِ اعظم.
۱- بزرگتران، مهتران.
۲- بزرگان.

    اعانت

    (اِ نَ) [ ع. اعانه ] نک اعانه.

      اعانه

      (اِ نِ) [ ع. اعانه ]
      ۱- (مص م.) کمک کردن.
      ۲- (اِمص.) یاری، کمک. ج. اعانات.

        اعباء

        ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَب ؛ سنگین‌ها، بارها.

          اعتاب

          ( اَ ) [ ع. ] جِ عتبه ؛ آستانه، درگاه.

            اعتبار

            (اِ تِ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) پند گرفتن.
            ۲- (اِ.) آبرو، قدر.

              اعتبارنامه

              (~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) ورقه‌ای که اعضای انجمن نظار امضا کنند و وکالت کسی را به اطلاع وزارت کشور و مجلس برسانند.

                Scroll to Top