(مُ تَ لَ) [ ع. ] (اِمف.) جایی که کسی آن را ملک خود قرار داده باشد.

(مُ مَ) [ په. ] (اِمف.) بینوا، بیچاره.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) استنباط کننده، درک کننده.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جوینده خبر، طالب آگاهی.
۲- بیدار، هوشیار.

(مُ تَ جِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – یاری خواهنده.
۲- دلیر و توانا.

(مُ تَ نَ) [ ع. ] (اِمف.) دلیل، مدرک، چیزی که به آن استناد کنند، دارای سند.

(مُ تَ نِ) [ ع. ] (اِفا.) استنادکننده. ج. مستندین.

(مُ تَ س ِ) [ ع. ] (اِفا.) به کرکس ماننده.

(مُ تَ ش ِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نفس از بینی کشنده.
۲- آن که آب یا مایعی دیگر در بینی استنشاق کند.