(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- خوابگاه، جای خفتن.
۲- قبر، آرامگاه. ج. مضاجع.

(مَ حَ کَ یا کِ) [ ع. مضحکه ] (اِ.) باعث خنده، مایه خنده.

(مِ) [ ع. ] (اِ.) زخمه ؛ آلتی که از آن برای نواختن سازهای زهی استفاده می‌کنند.

(مَ ضَ رّ) [ ع. ] (اِ.) جِ مضرت.

(مَ رَ) [ ع. ] (اِ.) شمشیر، تیزی شمشیر. ج. مضارب.

(مَ رِ) [ ع. ] (اِ.)۱ – جای زدن.۲ – عددی که از ضرب کردن یک عدد در عدد دیگر به دست می‌آید.