مکاوحت
(مُ وَ حَ) [ ع. مکاوحه ] (مص م.)
۱- زد و خورد کردن.
۲- به یکدیگر دشنام دادن.
مکب
(مُ کِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) بر رو درافتاده، سرنگون شده.
۲- (ص.) سرنگون، واژگون.
۳- آن که سر خود را به زیر اندازد و به زمین نگاه کند.
مکتب خانه
(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) مدرسه، مدرسهای که در قدیم در آن خواندن و نوشتن و قرآن و اصول دین را آموزش میدادند.
