ملقی

(مُ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- اندازنده (بر زمین و جز آن).
۲- املاء کننده.

    ملک

    (مَ لَ) [ ع. ] (اِ.) فرشته. ج. ملایک، ملایکه.

      ملک

      (مَ لِ) [ ع. ] (اِ.) پادشاه، صاحب ملک. ج. ملوک.

        ملک

        (مُ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- پادشاهی.
        ۲- بزرگی، عظمت.

          ملک

          (مِ) [ ع. ]
          ۱- (اِ.) آنچه در تصرف شخص باشد.
          ۲- زمین متعلق به شخص.

            ملک الموت

            (مَ لَ کُ لْ مَ) [ ع. ] (اِ.) عزراییل، فرشته‌ای که جان انسان را می‌گیرد.

              ملکت

              (مُ کَ) [ ع. ملکه ] (اِ.)
              ۱- پادشاهی، سلطنت.
              ۲- کشور، مملکت.

                ملکه

                (مَ لَ کِ) [ ع. ملکه ] (اِ.) سرعت ادراک و دریافت ذهن. ج. ملکات.

                  پیمایش به بالا