(مُ مَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) آن که بهره می‌دهد.

(مُ تَ) [ ع. ممتلی ء ] (اِفا.) لبالب، پُر.

(مُ تَ نِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- امتناع کننده، سرپیچی کننده.
۲- ناممکن، محال.

(مُ مَ ثَّ) [ ع. ] (اِمف.) مثل زده شده، مجسم شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) تشبیه شده.

(مُ مَ حَّ) [ ع. ] (اِمف.) خالص کرده، محض شده.

(مُ مِ دّ) [ ع. ] (اِفا.) یاری دهنده.

(مُ مَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) تمدید کننده، طولانی کننده.