(مُ نَ قَ ضّ) [ ع. ] (اِفا. ص.)
۱- سواری که بر دشمن هجوم آورد.
۲- بازی که از هوا بر شکار فرود آید.
۳- دیوار افتاده یا دیواری که نزدیک افتادن باشد.
۴- ستاره از هوا فرود آمده.

(مُ قَ) [ ع. ] (اِفا.) تمام شده، به آخر رسیده.

(مُ نَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) نقطه دار، منقوط.

(مُ قَ طِ) [ ع. ] (اِفا.) جدا شده، بریده شده، قطع شده.

(مُ قَ لِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- برگشته، حال به حال شده.
۲- به هم خوردن حال.

(مُ قَ لِ) [ ع. ] (اِفا.) برکنده، از بن کنده.

(مَ قَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به منقل.
۲- (عا.) تریاکی، عملی، کسی که معتاد به کشیدن تریاک باشد.