(خَ دَ) (مص ل.) ناز کشیدن، ناز و کرشمه معشوق را تحمل کردن.

(کَ دَ)
۱- (مص ل.) از روی عشوه و ناز خودداری کردن.
۲- کرشمه آمدن.
۳- به خود بالیدن و فخر کردن.

(کِ دَ) (مص ل.) ناز و کرشمه معشوق را تحمل کردن.

(زُ) (اِمر.) (عا.) ادا و اطوار، قر و غمیش.

(ص فا.) سترون، عقیم، ماده هر حیوانی که آبستن نشود.

(لِ) (اِمر.) بالش، بالش نرم.

(پَ وَ دِ) (ص مف.) کسی که در رفاه و آسایش پرورش یافته.

(زِ) (اِمص.)
۱- استغنای معشوق.
۲- کرشمه کردن، عشوه گری.
۳- فخر، تفاخر.
۴- موجب فخر، مفخر.
۵- تکبر، بزرگ منشی.
۶- نعمت، رفاه.
۷- نوازش، ملاطفت، تسلی.