ناودان

(اِمر.)
۱- مجرایی که آب را از بام خانه به پایین هدایت می‌کند.
۲- مجرای آب، نهر.

    ناودیس

    ۱ – (ص مر.) به شکل ناو.
    ۲- (اِمر.) چین خوردگی ناو شکل طبقات زمین.

      ناورد

      (وَ)
      ۱- نبرد، جنگ.
      ۲- رزمگاه.

        ناوشکن

        (ش کَ) (ص فا. اِ.) کشتی جنگی تندرو که کشتی‌های جنگی را دنبال کند و مجهز به وسایل اژدراندازی است.

          ناوک

          (وَ) (اِمصغ.) تیر، تیری که با کمان اندازند.

            ناوگان

            (اِ.) کشتی‌های جنگی، مجموعه‌ای از ناوها.

              ناوند

              (وَ) (اِمر.) بالشچه‌ای که خمیر پهن کرده بر آن نهند و بر دیوار تنور تافته چسبانند تا نان بپزد، رفیده، نابند.

                ناوه

                (وِ) (اِ.) ظرف چوبی که در آن گل یا خاک می‌ریختند و آن را روی شانه گرفته پای ساختمان می‌بردند.

                  پیمایش به بالا