نشک

(نَ) (اِ.) درخت صنوبر و کاج.

    نشکرده

    (نِ کَ دِ) (اِ.) شفره، گزن، ابزار دم تیزی که با آن چرم را می‌برند یا پشت پوست و چرم را با آن می‌تراشند.

      نشکنج

      (نِ کُ) (اِ.) نیشگون، گرفتن و فشار دادن پوست و گوشت بدن با دو سر انگشت.

        پیمایش به بالا