نقوع

(نَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) سیراب شدن.
۲- (اِ.) آنچه در آب بخیسانند به منظور استفاده دارویی از آن.

    نقی

    (نَ یّ) [ ع. ] (ص.) پاک، پاکیزه، برگزیده.

      نقیب

      (نَ) [ ع. ] (ص.)پیشوا، رییس، مهتر قوم.

        نقیبت

        (نَ بَ) [ ع. نقیبه ]
        ۱- (اِ.) نفس.
        ۲- عقل، خرد.
        ۳- طبیعت، سرشت.
        ۴- (اِمص.) نفاذرای.

          نقیر

          (نَ) [ ع. ]
          ۱- (اِ.) اصل و حسب.
          ۲- شیار روی هسته خرما.
          ۳- (ص.) حقیر، اندک.

            نقیصه

            (نَ ص) [ ع. نقیصه ] (اِ.) عیب، کاستی. ج. نقایص.

              پیمایش به بالا