اکتسابی

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به اکتساب، آن چه از راه سعی و کوشش به دست آید. مق فطری، بدیهی.

    اکتفاء

    (اِ تِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) بسنده کردن، کافی بودن.
    ۲- (اِمص.) بسندگی.

      اکتهال

      (اِ تِ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) دو موی شدن.
      ۲- (اِمص.) دو مویی.
      ۳- میانه سالی.

        Scroll to Top