(نِ بَ) [ ع. نیابه ] (اِمص.) خلافت، جانشینی.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) نایب بودن، جانشین بودن.

[ ع. ]
۱- (مص ل.) گریه و زاری کردن، شیون کردن بر مرگ کسی.
۲- (اِمص.) گریه و زاری، شیون.

(تَ) (مص ل.) محتاج بودن.

(کَ دَ) (مص ل.) درخواست کردن، التماس نمودن.