(یِ) (اِ.)
۱- بهره.
۲- حاجت، مراد.

(وَ) [ ع. وباء ] (اِ.) نوعی بیماری عفونی و همه گیر و مسری.

(وَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – سختی، عذاب.
۲- بَدی سرانجام.

(وَ بَ) [ ع. ] (اِ.) پشم شتر و خرگوش و مانند آن.

(وَ) (اِ.) پوستین.

(وَ تَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- میخ چوبی یا فلزی. ج. اوتاد.
۲- یکی از ارکان سه گانه عروض.

(وَ تَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- زه کمان. ج. اوتار.
۲- زه یا سیم ساز.
۳- خطی است که دایره را به دو قسمت نامساوی تقسیم کند.
۴- ضلع روبروی زاویه قائمه مثلث.
۵- زردپی.

(وَ یا وِ) [ ع. ]
۱- (ص.) فرد، تنها، طاق.
۲- (اِ.) عدد طاق.
۳- کینه. ج. اوتار.