ص. اِ انحصارطلب (~. طَ لَ) [ ع. ] (ص. اِ.) آن که میخواهد امتیازها و امکانات موجود را به تنهایی در اختیار داشته باشد.
صفت نسبی انحصاری (~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به انحصار. ۲- منحصر، متعلق به شخص و مؤسسه یا گروهی معین.
اسم مصدر انحلال (اِ حِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) حل شدن، گشوده شدن. ۲- از هم پاشیدن. ۳- (اِمص.) ضعف، سستی. ۴- تعطیل.