بآیین
(بِ) (ص.)
۱- کامل.
۲- نیکو.
[ په. ] (پیش.)
۱- در اول اسم میآید و صفت میسازد: باهنر، باصفا.
۲- در اول مصدرهای عربی میآید و صفت میسازد: بااطلاع، بامعرفت.
[ په. ] (حراض.)
۱- همراه.
۲- در مقابل، در ازا.
۳- بعلاوه.
۴- برای عطف میآید و به جای «و» مینشیند.
۵- درباره، نسبت به.