(بُ) [ په. ] (اِ.) قاش یا قاچ، بُرشی از خربزه یا هنداونه.

(بِ نَ) (اِ.) سوراخ.

(بَ یِّ) [ ع. بریه ] (اِ.) صحرا، بیابان. ج. براری.

(بَ یِ) [ ع. بریه ] (اِ.) خلق، مخلوق. ج. برایا.

(~.) (اِ.) = پژ. پج:
۱- پشته بلند.
۲- تیغ کوه.

(بُ) (اِ.) هر یک از گونه‌های جانوران پستان دار نشخوارکننده از تیره گاوان که جزو دام‌های اهلی تربیت می‌شود و از گوشت و پنیر و پشم و کرک آن استفاده می‌کنند و به هیئت وحشی نیز به نام بز کوهی وجود دارد.

(بَ) (اِ.) آیین، قاعده، طرز، روش.

(بَ زّ) [ ع. ] (اِ.) جامه کتانی یا پنبه‌ای.