بندار

(بُ) (ص مر.)۱ – مالدار، مایه دار.
۲- کیسه دار، خانه دار.
۳- دوا فروش.
۴- ری شه دار.
۵- نام طبقه‌ای از طبقات عالی اجتماعی در قدیم که لباس مخصوص به خود را داشتن.

    بنداق

    (بَ) (اِ.) کلاهی دراز شبیه به تاجی که درویشان و قلندران بر سر گذارند.

      بنداوسی

      (بِ اُ) (اِ.) درمی بود پنج برابر دینار. پیداوسی هم گفته شده.

        بندباز

        (بَ) (ص فا.) کسی که روی طناب بازی می‌کند و نمایش می‌دهد.

          بندبازی

          (~.) (حامص.) ریسمان بازی، آکروباسی، نوعی نمایش ورزشی که در آن شخص بر روی بند هنرنمایی کند.

            بندر

            (بَ دَ) (اِ.) محلی است در ساحل دریا یا رودخانه که محل توقف و بارگیری است، بندرگاه، لنگرگاه.

              پیمایش به بالا