(سُ لَ) [ ع. ] (اِ.)هُدهُد، مرغ سلیمان.

(س ِ) (اِ.)
۱- تماس لب‌های کسی بر لب، گونه، دست و پای کس دیگر یا چیز مقدس از روی محبت و احترام و عشق یا چاپلوسی.
۲- ماچ.

(اِ.)۱ – کرّ و فر.
۲- خودنمایی، خودآرایی.

[ فر. ] (اِ.) قطعه استوانه‌ای تو خالی که میله یا محوری در آن می‌چرخد.

(اِ.) [ معر. ] گیاهی که از آن شیاف سازند و سابقاً آن را از «دربند» می‌آوردند و بوش دربندی می‌گفتند.

[ په. ] (اِ.)خواب دیدن، رؤیا. بوشاسپ، بشاسب، بشاسپ و گوشاسب نیز گویند.

[ معر. ] (اِ.) بوق.

[ ع. ] (اِ.) تنگه، باب، بغز هم گویند. ج. بواغیز.