بی انصاف

(اِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- آن که از راه عدالت منحرف گردد.
۲- ظالم، ستمکار، بیدادگر.

    بی انضباط

    (اِ ض ِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)
    ۱- آن که در هیچ چیز نظم ندارد.
    ۲- بی عصمت، بی تربیت، بی نظم.

      بی بها

      (بَ) (ص مر.)
      ۱- بی ارزش، بی قیمت.
      ۲- پُربها، گرانبها، آنقدر که نتوان برایش قیمتی تعیین کرد.

        بی بی

        [ تر. ] (اِ.)
        ۱- کدبانو.
        ۲- مادربزرگ.
        ۳- از خال‌های ورق که میان شاه و سرباز جای دارد.

          پیمایش به بالا